Αρχείο
- Φεβρουάριος, 2020
- Δεκέμβριος, 2019
- Νοέμβριος, 2019
- Οκτώβριος, 2019
- Σεπτέμβριος, 2019
- Αύγουστος, 2019
- Ιούλιος, 2019
- Ιούνιος, 2019
- Μάιος, 2019
- Απρίλιος, 2019
- Μάρτιος, 2019
- Φεβρουάριος, 2019
- Ιανουάριος, 2019
- Δεκέμβριος, 2018
- Νοέμβριος, 2018
- Οκτώβριος, 2018
- Σεπτέμβριος, 2018
- Αύγουστος, 2018
- Ιούλιος, 2018
- Ιούνιος, 2018
- Μάιος, 2018
- Απρίλιος, 2018
- Μάρτιος, 2018
- Φεβρουάριος, 2018
- Ιανουάριος, 2018
- Δεκέμβριος, 2017
- Νοέμβριος, 2017
- Οκτώβριος, 2017
- Σεπτέμβριος, 2017
- Αύγουστος, 2017
- Ιούνιος, 2017
- Μάιος, 2017
- Απρίλιος, 2017
- Μάρτιος, 2017
- Φεβρουάριος, 2017
- Ιανουάριος, 2017
Σχετικά άρθρα
| ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ |
|
|
| Συντάχθηκε απο τον/την Μαρία Κυριάκη |
|
Δεν έχω τίποτα
«Οι ζωές μας είναι παράξενες και εύθραυστες και μόνο μία ικανότητα μπορεί να μας κρατήσει λογικούς: η συμπόνια. Ο άνθρωπος που δεν συμπονά, τρελαίνεται». Έντουαρντ Μποντ
Κάπου σε μια κοινωνία του μέλλοντος, μέσα από την ανάγκη για προστασία του ανθρωπίνου είδους που καταστρέφεται αλλά και με διαδικασίες ολοκληρωτισμού, καταργούνται το παρελθόν και οι μνήμες δια νόμου. Ο νόμος τηρείται με εξοντωτικό έλεγχο από τους κρατικούς μηχανισμούς και τους εκπροσώπους τους, στρατιώτες-μπάτσους οι οποίοι ελέγχουν τα πάντα έτσι ώστε κανείς να μην έχει τίποτα. Εκτός από μία καρέκλα. Η καθημερινότητα γίνεται μια άχρωμη επανάληψη των ιδίων κινήσεων ενώ πρόσφυγες εγκαταλείπουν τις ερειπωμένες πόλεις τους προσπαθώντας να εισχωρήσουν στις ελεγχόμενες περιοχές. Κι ωστόσο υπάρχει πάντα μια ρωγμή μέσα από την οποία θα ξεγλιστρήσουν οι μνήμες προκαλώντας ρήξη στο τρομακτικό αυτό καθεστώς υψηλής «προστασίας». Μια γυναίκα κρεμάει στον τοίχο ενός μισογκρεμισμένου σπιτιού ένα πίνακα. Κι ένας άγνωστος άντρας εισβάλλει στο σπίτι της Σάρας και του άντρα της, Τζάμς που υπηρετεί στην περιπολία, ισχυριζόμενος πως είναι ο αδελφός της γυναίκας. Ο άντρας διεκδικεί μια θέση στο ξένο σπίτι, μία από τις δύο καρέκλες και μνήμες. Μνήμες που αφυπνίζονται μέσα από μια φωτογραφία την οποία έχει φέρει μαζί του. Μνήμες ικανές να ανατρέψουν τα πάντα και να προκαλέσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Ο συγγραφέας Το μονόπρακτο Have I none (2000) του διεθνούς φήμης Βρετανού συγγραφέα Έντουαρντ Μποντ (Edward Bond) αναφέρεται, με πολύ χιούμορ, σε μια κοινωνία του μέλλοντος σαν κλεφτή ματιά στη νοητή συνέχεια της σημερινής κοινωνίας.
Παίζουν: Άννα Ελεφάντη Τετάρτη έως Σάββατο 21.15, Κυριακή 19.00 Αντισθένους 7 & Θαρύπου Νέος Κόσμος Ακολουθήστε μας στο Facebook.
|









