Αέναον Χοροθέατρο
Daniel Lommel

Το Αέναον Χοροθέατρο γίνεται φέτος 35 χρόνων και συνεχίζει να σκορπά τη μαγεία του μέσα από τις δημιουργίες του καλλιτεχνικού του διευθυντή Daniel Lommel. Τοποθετημένος από το χρόνο στο πάνθεον των 10 κορυφαίων χορευτών της γενιάς του, σολίστας και καλλιτεχνικός συνδιευθυντής στο «Μπαλέτο του 20ου αιώνα» του Μορίς Μπεζάρ, ο Γάλλος Ντανιέλ Λομμέλ μένει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Φέτος, γιορτάζοντας τα 35 χρόνια του «Αέναον Χοροθέατρο», παρουσίασε από τις 5 Ιανουαρίου έως τις 5 Φεβρουαρίου 2015, μια «συλλογή» από τις κορυφαίες δημιουργίες του σε ένα πρόγραμμα από τέσσερεις διαφορετικές παραστάσεις. Παρακολουθήσαμε τις παραστάσεις:
«Κεκλεισμένων των θυρών – Το Μάθημα – Boléro»

Κεκλεισμένων των θυρών του Ζαν Πωλ Σαρτρ
ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?v=I8arVdcCaJ8
Χορεύουν: Γιώργος Πελαγίας, Αννέτα Στάχταρη, Σοφία Καλπενίδου
Μουσική: Hyperythmique analogue pt. 2. Σπουδή tapping για σόλο κιθάρα (2007), SnoOzelanD. Ηλεκτρικό κουαρτέτο εγχόρδων (2003), Hyperythmique analogue pt.1. Σπουδή για προετοιμασμένη κιθάρα (2007), καθώς και Ηχητικές δομές του Socos rb 1974.

To «Κεκλεισμένων των θυρών» ασκούσε ανέκαθεν μια γοητεία επάνω μου και υπήρξε ένα είδος στοιχήματος με τον εαυτό μου, λέει για το έργο του Σαρτρ ο Daniel Lommel. Αφού το είχα ήδη χορέψει επί σειρά ετών στο μπαλέτο του Maurice Béjart, θέλησα να δημιουργήσω και μια δική μου εκδοχή. Ήταν αυτός ένας τρόπος για να ξεφύγω από την επιρροή που πάντοτε ασκούσε επάνω μου ο Maurice, ή για να αυτοεπιβεβαιωθώ; Ακόμα δε γνωρίζω την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Σε κάθε περίπτωση, η δουλειά αυτή επέφερε μια αλλαγή μέσα μου. Αναγκαστικά οδηγήθηκα προς τη χρήση ενός άλλου χορευτικού λεξικού για να μεταφράσω συναισθήματα πιο εσωτερικά, πιο ανθρώπινα, πιο λιτά…

Με την συνδρομή των πολύ καλά μελετημένων φωτισμών οι χορευτές ανέπτυξαν τους ρόλους τους μέσα από κινήσεις πανικού, αποκλεισμού, άσκησης εξουσίας και κατάπτωσης, κινούμενοι με εξαιρετική σαφήνεια σε κυκλικές δομές με επαναλαμβανόμενα μοτίβα, οι οποίες ενίσχυαν το μαρτύριο των διαφορετικών επιθυμιών των παγιδευμένων προσώπων και όριζαν τις διαφορετικές τους και ταυτόχρονα κοινές δυναμικές, συναισθηματικές προεκτάσεις. Η χορογραφία ακολουθεί το πνεύμα του εξαιρετικού χορογράφου αποκαλύπτοντας και νέα στοιχεία ενώ ταυτόχρονα σκιαγραφεί την δραματουργία με έναν ενδιαφέροντα και εσωτερικό τρόπο που αναδεικνύει τους συμβολισμούς και τις βαθύτερες εσωτερικές αντιφάσεις των ηρώων.

Το Μάθημα (του Ευγένιου Ιονέσκο)
ΒΙΝΤΕΟ: https://www.youtube.com/watch?v=Jv4iCXC4PvQ#t=27
Χορεύουν: Γιώργος Πελαγίας, Έλενα Κοντογόνη, Δήμητρα Αντωνάκη, Σοφία Καλπενίδου
Μουσική: Άννα Στερεοπούλου
Για τον D. Lommel ήταν ανέκαθεν συναρπαστικό να διασκευάζει θεατρικά έργα σε μπαλέτο. Όμως ειδικά η εργασία πάνω στο «Μάθημα» ήταν ιδιαίτερα απολαυστική και οφείλεται στη συνάντησή του με τον Sǿren Olsen, τον πνευματικό υιό του Eugène Ionesco. Για την συνάντησή του αυτή, μας αφηγείται: «…Ο Sǿren μου είχε στείλει το γαλλικό κείμενο μιας παρέμβασης του Ionesco στη Δανέζικη τηλεόραση, κατά τη δημιουργία του μπαλέτου του Flemming Flindt, το οποίο ήταν βασισμένο στο έργο του. Ο Ionesco υπογράμμιζε το γεγονός πως επρόκειτο για ένα άλλο έργο, αλλά και ένα θεατρικό είδος διαφορετικό από το δικό του. Συνειδητοποίησα λοιπόν, ότι για την επιτυχία της δικής μου δουλειάς θα ήταν σημαντικό να μην περιοριστώ στην επιφάνεια του τίτλου, αλλά να αναλύσω σε βάθος την ένταση του κειμένου του Ionesco. Ανακάλυψα έτσι κάποιες οδηγίες μεγάλης ακρίβειας αυτού του ταλαντούχου συγγραφέα, σχεδόν χορογραφικές. Περιγράφει για τη σκηνή που προηγείται του φόνου, πως πρόκειται για ένα ταγκό! Από τη στιγμή εκείνη, όλα ξεκαθάρισαν ξαφνικά μέσα μου. Και για να ολοκληρώσω αυτή την ιστορία, αποφάσισα να ξαναρχίσω το έργο μου με την άφιξη μιας άλλης μαθήτριας, ακριβώς όπως είχε γράψει και ο Ionesco».

Η σχέση ανάμεσα στον δάσκαλο και την μαθήτρια αναπτύσσεται χορογραφικά σαν ένα παιχνίδι που παρεκτρέπεται διαρκώς επισημαίνοντας την τελική έκβαση μέσα από διαρκείς εναλλαγές του ντουέτου. Η παιχνιδιάρικη διάθεση του κοριτσιού σε αντίθεση με την νευρωτική επιθυμία του δασκάλου να την εξουσιάσει, εκφράζονται μέσα από τις διαρκείς κι όλο και πιο έντονες αντιπαραθέσεις τους. Η απειλή καλύπτεται έντεχνα από την ανέμελη αντιπαράθεση η οποία όμως μέσα από έντονες ρυθμικές εναλλαγές καταλήγει σε μια διαδοχή κινήσεων παγίδευσης και δραπέτευσης. Ο προσωρινός θρίαμβος της μαθήτριας οδηγεί στο βαθειά ερωτικό φινάλε όπου ο θάνατος κι ο έρωτας συμπίπτουν με ανατριχιαστικό τρόπο. Το κυκλικό μοτίβο ορίζεται από την άφιξη της επόμενης μαθήτριας η οποία έρχεται με όλες τις προοπτικές να νικήσει ή να νικηθεί κι ωστόσο η μοίρα της είναι επίσης προδιαγραμμένη. Εξαιρετική και χορογραφικά αλλά και όσον αφορά την εκτέλεση, η οικονόμος η οποία ανοίγει την πόρτα και κάνει υποδοχή, στην πρώτη και στην δεύτερη μαθήτρια

Boléro του Maurice Ravel
ΒΙΝΤΕΟ: http://vimeo.com/44040051
Χορεύει όλο το ΑΕΝΑΟΝ Χοροθέατρο
Αυτό το ιδιαίτερο έργο, το οποίο ο Ραβέλ θεωρούσε ως μία απλή μελέτη ενορχήστρωσης, αποτέλεσε από τη δημιουργία του αντικείμενο ευρείας διάδοσης, μέχρι να γίνει, ακόμα και στις μέρες μας, ένα από τα πιο ερμηνευμένα μουσικά έργα στον κόσμο. Tο Μπολερό δημιουργήθηκε στην ‘Opera de Garnier’ το 1928, από την χορεύτρια Ida Rubinstein. Η γέννηση της μελωδίας καταγράφηκε από τον Gustave Samazeuilh, συνάδελφο και φίλο του Ραβέλ, που περιγράφει πώς ο συνθέτης του είχε παίξει ένα θέμα με ένα μόνο δάχτυλο στο πιάνο εξηγώντας του: «Η κυρία Ρουμπινστάιν μου ζητά ένα μπαλέτο. Δε βρίσκετε ότι αυτό το θέμα έχει έναν επίμονο χαρακτήρα; Θα δοκιμάσω να το επαναλάβω αρκετές φορές, χωρίς καμία ανάπτυξη, διαβαθμίζοντας όσο καλύτερα μπορώ την ορχήστρα μου. Θα μπορούσε να έχει την επιτυχία του Madelon…»

Δεν μπορεί κανείς να περιγράψει εύκολα αυτήν την αντιστικτική χορογραφία που εντυπωσιάζει με την ποιότητα της κίνησης, την απόλυτη πειθαρχία στο ρυθμό, την εξαιρετική εκτέλεση των χορευτών και τις εμπνευσμένες, ταυτόχρονες εναλλαγές των μοτίβων. Πρόκειται για ένα μοναδικό δείγμα της δουλειάς του κορυφαίου χορογράφου ο οποίος εδώ κινεί τα σώματα των χορευτών του με τέτοιο τρόπο ώστε να μετατρέπει την επανάληψη σε «αέναον». Τα εκστατικά γκραν ζετέ των χορευτών, τα αρμονικά, ξέφρενα τουρ πικέ κι ο άψογος συντονισμός των διαφορετικών πορ ντε μπρα, οι ιδιομορφίες των πλιέ, οι παράλληλες χορογραφίες που συντονίζονται άψογα, διασπούν την γραμμή της μελωδίας δημιουργώντας χωροταξικούς άξονες προς όλες τις κατευθύνσεις, προσδίδοντας στο επαναλαμβανόμενο αλλά και εξελισσόμενο μοτίβο της μουσικής μια εντυπωσιακή πυκνότητα και δημιουργώντας εσωτερικές εντάσεις οι οποίες ενισχύουν και υπονομεύουν ταυτόχρονα τα μοτίβα.

Χορεύουν:
Δήμητρα Αντωνάκη, Φωτεινή Ασημακοπούλου, Δήμητρα Ζαχαροπούλου, Σοφία Καλπενίδου, Έλενα Κοντογόνη, Αυγή Παναγιωτοπούλου, Μαρίνα Πινιατώρου, Βιβή Σταμούλη, Αννέτα Στάχταρη, Έλενα Τσουκαλά, Ευγενία Ψωμιάδου, Άγη Κοντού, Ίρις Κοράκη, Ελένη Γιαννούδη, Γιώργος Πελαγίας, Θανάσης Σολωμός.
Ώρα έναρξης: 9:00μμ.
Διάρκεια παραστάσεων: 65 λεπτά
Εισιτήρια: 15 ευρώ, 10 ευρώ εκπτωτικό (φοιτητικά, άνεργοι, ΑΜΕΑ, άνω των 65 ετών κ.λπ.)

Βίντεο των παραστάσεων:
Brel-Barbara-Piaf: https://www.youtube.com/watch?v=f4q9mugJ5ls#t=11
Κεκλεισμένων των θυρών: https://www.youtube.com/watch?v=I8arVdcCaJ8
Το Μάθημα: https://www.youtube.com/watch?v=Jv4iCXC4PvQ#t=27
Bolero: http://vimeo.com/44040051
Οικία Άλμπα: https://www.youtube.com/watch?v=OAKg7EVeNdY

Αέναον Χοροθέατρο
Daniel Lommel, καλλιτεχνικός διευθυντής
Τηλέφωνο: 6934-60 57 99, email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.